Point of Poetry
Simpele verhalen over jou en mij. Over gister, vandaag, en ook over morgen. Over wel of juist niet. Over vaak, maar vooral ook over heel soms.
onbeschreven / 198
droom met mij
in deze lege kamer
waar de vloer een oceaan is
en het plafond een onbeschreven hemel
waar het zo leeg is
dat het uitgestrekt lijkt
en waar samen alleen zijn
nog echt samen alleen zijn is
dan ontkennen we hoeken en
de randen en dan kijken we alleen omhoog
jouw ideeën zijn dan de wolken
en ik vang de regen op en ik
leg er een bos mee aan
waar we kunnen wonen
tinteling / 104
ergens was een tinteling
van licht verlegen verlangen
fluisteren / 216
vertel me over onbegrepen dromen
lege huizen, verloren gezichten
landen die je niet begrijpt
vliegangst, onverwachte regen
vertel me over plotse twijfel
stoppen, twee manieren
alles draait om, nèt niet helemaal
is niets kiezen een keuze?
vertel over geluiden van vroeger
trage zomer en bijna vergeten details
je koude rechtervoet
en fluisterende tentzeilen
het geluid van een vertrekkend persoon / 213
je ogen waren het stilst
verder bewoog alles aan je
niets wilde blijven
niets hoorde hier
ik sprak zinloze woorden
onverdraagbare stilte
een schuivende voet
bood onmogelijk veel troost
bij jou zocht ik geluid
je aanwezigheid erkennen
je beweging
je keuze hier nog te zijn
ik vond niets
ik stond met stille lege armen
om jou heen hing
het geluid van een vertrekkend persoon
verloren geluk / 255
een klein beetje verloren geluk
ligt daar in de hoek
onbeschermd voor de tijd
verkruimeld
en mensen lopen langs
met dromen stijf onder hun arm
druk, te druk?
voor dit beetje verloren geluk
maar opeens stopt ze
ze heeft niets
gaat nergens heen
heeft haar ogen open
alleen zij heeft ruimte
alleen zij zit
ze stopt en koestert
dit beetje verloren geluk
breek / 1
geen twijfel mogelijk over de
standvastigheid waarmee jij
de minuten, uren en dagen
onderwerpt aan je wil
het tot een kunst verheven
van het kneden van het
ontastbare totdat het te
bevatten en te controleren is
je stem reist door mijn lichaam
naar nieuwe bestemmingen
niet gemaakt van vlees en bloed
bestemmingen zonder naam
ik wil je bestaan vangen
in dit moment, in deze inkt maar
ik voel hoe je bruist en breekt
uit de grenzen van het leesbare
misschien ben je net zo
ontastbaar als de dingen
waarin je gelooft
net zo oneindig
net zo betwijfelbaar
maar niet zo goed
niet onkenbaar
slaap/waak / 110
tussen slaap en waak
vond ik je
toen ik helder werd,
opgekomen uit een
diepe, wazige slaap
was ik je weer kwijt.
waar ben je nou?
slaap of waak?
Point of Poetry 